الگو هاي بازي اصحاب فتنه در انتخابات

انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي در وضعيتي در حال برگزاري است كه بعد از فتنه 88، بخشي از افراد و جريان هاي سياسي كه پيش از آن در درون نظام اسلامي تعريف مي شدند، به دليل خيانت به ملت و بازي در جورچين دشمن و راه اندازي غائله فتنه 88، توسط ملت از دايره نيروهاي درون نظام اسلامي طرد شده و به اردوگاه ضدانقلاب خارج نشين پيوسته اند.
اين جريان در آستانه انتخابات، فعاليت خود را مجدداً آغاز كرده و با تمام توان وارد ميدان انتخابات شده است تا شايد با تداوم خيانت خود بتواند مانع از شكل گيري حماسه اي بزرگ در انتخابات مجلس نهم شوراي اسلامي شود. البته بازيگران و اصحاب اردوگاه فتنه اگرچه در هدف ضربه زدن به نظام اسلامي مشتركند؛ اما در شيوه مقابله و چگونگي مواجهه با جمهوري اسلامي دچار تفرق و اختلافند. از منظري ديگر مي توان گفت كه ترجيح مي دهند با سناريوهاي مختلف به مقابله با نظام اسلامي بپردازند.
سناريوي مشاركت با مهره سفيد
اولين سناريو، از سوي بخشي از اردوگاه فتنه كه هنوز خود را در درون نظام اسلامي تعريف مي كنند، طرح ريزي شده است. اين جريان معتقد است كه كناره گيري و تحريم انتخابات، نه تنها فايده اي براي اردوگاه فتنه ندارد، بلكه فرصت هاي پيش رو را نيز از اختيار اردوگاه فتنه سلب خواهد كرد.
اين تفكر در عمل، هرگونه كناره گيري و تحريم را به ضرر فتنه گران دانسته و نتيجه آن را ميدان داري نظام و جريان هاي وفادار به انقلاب اسلامي مي داند كه نتيجه آن به فراموشي رفتن جريان فتنه و ايده ها و آرمان ها و گفتمان آنهاست. طبق نظر اين بخش از اردوگاه فتنه گران، نظام اسلامي آنقدر توانمند است كه در نبود و غيبت ايشان نيز مي تواند فضا را براي مشاركت حداكثري ملت محقق سازد و بازي تحريم گران را ناكام گذارد. همان طور كه در طول سه دهه اخير نيز چنين بوده و خط تحريم ضدانقلاب نه تنها تأثيري بر ميزان مشاركت ملت نداشته، بلكه برعكس موجب جريحه دار شدن وجدان عمومي و ترغيب بيشتر براي آمدن به پاي صندوق هاي رأي شده است.
ضمن آنكه اين شرايط در انتخابات مجلس و شوراها نيز سخت تر مي شود و ميزان تأثيرگذاري خط تحريم به كمترين حالت مي رسد؛ چراكه اولاً دغدغه هاي محلي، فضا را براي مشاركت بالاي مردم فراهم مي آورد، ثانياً با ورود نامزدهاي مستقل، فضاي انتخابات به طور طبيعي رقابتي و كش دار خواهد شد.
لذا با توجه به اين ملاحظات بهتر است فرصت را از دست نداد و با مشاركت در انتخابات به موارد سه گانه زير دست يافت: 1- كسب تعدادي از كرسي هاي مجلس، هرچند قليل و كم اثر 2- بسط و ترويج گفتمان اردوگاه فتنه در سطح جامعه 3- حاشيه سازي و ايجاد التهاب و ناامني در انتخابات.
اين شيوه بازي با محوريت يافتن افراطيون در اردوگاه فتنه، هوادار محدودي يافت.
سياست تحريم منفعل (سياست عدم شركت)
«خط تحريم» الگوي رفتاري جبهه براندازي است كه امروز، اولويت مهم جريان فتنه قرار گرفته است. ادعاي اينكه «امروز گرم كردن تنور اين انتخابات به هر شكل و بأي نحو كان، كمك به استبداد و در تقابل با آرمان محوري استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي و نيز در تقابل با تحقق دموكراسي و تضمين حقوق بشر در كشور عزيزمان ايران است»، اوج رذالت و انحطاط ورشكستگان سياسي جديدي است كه امروز به طور رسمي به اردوگاه ضدانقلاب پيوسته اند. تحريم كنندگان كه هدفي جز ضربه زدن به نظام اسلامي ندارند، از اتخاذ خط تحريم حداقل به دنبال آنند كه:
1- وزن سياسي خود را عيان سازند و نشان دهند كه از بدنه اجتماعي قابل توجهي برخوردارند و نظام نمي تواند آنها را حذف كند، لذا بايد تسليم خواسته هاي زياده طلبانه اين افراد شد.
2- ادعاي دروغين خود در انتخابات 22خرداد 88 مبني بر تقلب در انتخابات را به اثبات رسانند.
3- با كساد كردن بازار انتخابات، از مشروعيت نظام بكاهند و آن را بدون پشتوانه نشان دهند. آنگاه بيش از پيش، نظام را تحت فشار قرار داده، اهداف براندازانه خود را دنبال كنند.
4- با تضعيف پشتوانه جمهوري اسلامي، زمينه را براي افزايش تهديدات بيگانگان عليه ما فراهم آورند. به عبارتي، با خيانت به ملت، دشمنان را در تهاجم عليه ايران تحريك كنند و ياري رسانند.
اين سياست توسط جريان هاي فتنه گر داخلي عنوان «عدم مشاركت» گرفته است، نه «تحريم»! چهره هاي ارشد فتنه گران در داخل، ايده عدم شركت در انتخابات را دنبال مي كنند، ولي خود را هوادار تحريم نمي دانند، چراكه نگران بي تفاوتي ملت و افزايش هزينه شكست اين سناريو هستند. به واقع، چهره هاي داخلي، بيشتر متوجه خطر ها و هزينه هاي احتمالي «تحريم انتخابات» هستند و ترجيح مي دهند كه دست كم در بازه زماني فعلي، صرفاً بر «عدم شركت در انتخابات» تأكيد كنند و سخني از «تحريم» به ميان نياورند.
سياست تحريم فعال
نوع ديگري از سياست تحريم را نيز مي توان در نظر گرفت كه از آن با عنوان «سياست تحريم فعال» ياد مي شود. در اين نمونه، تحريم كننده به صرف عدم معرفي نامزد و عدم حضور در پاي صندوق هاي رأي بسنده نكرده، بلكه با اتخاذ اقداماتي تكميلي وارد ميدان مبارزه عملي - تبليغي عليه نظام سياسي مي شود و تاكتيك هاي نافرماني مدني، را براي افزايش فشار به نظام اسلامي و كاستن هرچه بيشتر از آراي ملت در دستور كار قرار مي دهد.
محمد ملكي، ضدانقلاب فراري و ازجمله حاميان سياست تحريم فعال در انتخابات آتي در باب تفاوت سياست تحريم فعال و غيرفعال مي گويد: «تفاوت «تحريم فعال» و «غيرفعال» در اين است كه در تحريم فعال، تحريم كنندگان وارد صحنه مي شوند و از هزينه هاي آن ترسي به دل راه نمي دهند، ولي در تحريم غيرفعال تحريم كنندگان فقط سر صندوق ها حاضر نمي شوند و رأي نمي دهند. راهكارهاي عملياتي براي تحريم فعال بسيار است كه همراه با توزيع پوستر، نامه و انواع شيوه هاي تبليغاتي شروع مي شود و به موازات آن، تجمعات مردمي در پارك ها و ميادين شهرها با هدف روشنگري مردم تشكيل مي گردد. البته راه هاي فراوان ديگري وجود دارد كه مي تواند به وسيله همراهان و همفكران ارائه گردد.» (خبرگزاري جبهه ملي ايران، 11/10/90)
سياست تحريم فعال را مي توان ادامه حركت در سناريوي كودتاي مخملي و نافرماني مدني دانست كه بخش هايي از آن در انتخابات سال 88 نيز ظهور و بروز كرد. در اين انتخابات نيز ضدانقلاب بر آن است تا با همه توان از فضاي باز انتخابات استفاده كند و با اقدامات برنامه ريزي شده، نظام را در آستانه انتخابات، تحت فشار قرار دهد.
طرفداران اين سياست در تلاشند تا با نقد طرفداران ايده عدم مشاركت و تحريم انفعالي، آنان را متقاعد كنند تا با تغيير رويه، سياست انفعالي را رها كرده، با خروج از سكوت و انزوا به صف اغتشاش كنندگان بپيوندند. براي نمونه، نويسنده سايت جرس مي نويسد: «تحريم» واژه بي خاصيتي است بر وزن «تسليم». ما مي خواهيم در حاشيه اين حادثه سياسي- اجتماعي حي و حاضر باشيم تا از اين «فرصت ناب» استفاده كنيم. سياست ورزي در ايران عرصه همين فرصت هاست.»(6/10/90)
برخي از ترفندها و توطئه هاي اعلام شده از سوي طراحان اين سناريو را مي توان آشوب آفريني، راه اندازي تجمعات غيرقانوني، زيرسوال بردن سلامت انتخابات، تحريك قوميت ها، سياه نمايي و بحراني نشان دادن وضعيت كشور و بزرگنمايي و تشديد اختلاف جريان هاي اصولگرا ناميد.
شوراي موهوم «سبز اميد»، شاخه خارج نشين سازمان مجاهدين انقلاب، گروهك منحط منافقين، اتحاد جمهوريخواهان ايران، حزب دموكرات كردستان ايران، حزب دموكراتيك مردم ايران، حزب كومله كردستان ايران، جبهه ملي ايران ـ اروپا، سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران، سازمان فدائيان خلق ايران (اكثريت)، كميته هماهنگي ارتباطات شوراي موقت سوسياليست|هاي چپ ايران، شوراي هماهنگي جنبش جمهوريخواهان دموكرات و لائيك ايران، هيئت اجرايي اتحاد براي پيشبرد سكولار دموكراسي در ايران، از جمله حاميان خط تحريم فعالند كه با صدور بيانيه در اين زمينه اعلام نظر كرده اند.
البته اين جريان ها آنقدر در نزد ملت ايران منفورند كه اعلام نظرشان، نه تنها موجب همراهي ملت آگاه ايران اسلامي با آنان نخواهد شد، بلكه همانطور كه در سه دهه اخير شاهد آن بوده ايم، اين اقدام مي تواند زمينه حضور حداكثري ملت در پاي صندوق هاي رأي را فراهم آورد.

 منبع هفته نامه صبح صادق