ما با ولایت زنده ایم

هدف اصلي جنجال اخير درباره حمله به ايران چيست؟

از حدود يك هفته پيش تقريباً به يكباره موجي از اخبار و تحليل ها به راه افتاد كه مضمون همه آنها اين بود كه رژيم صهيونيستي در آستانه حمله نظامي به ايران قرار دارد. ماجرا از زماني شروع شد كه برخي منابع رژيم صهيونيستي از جمله روزنامه هاآرتص به اصطلاح اين خبر را درز دادند كه نتانياهو و باراك در كابينه رژيم صهيونيستي بحث آمادگي براي حمله به ايران را مطرح كرده اند.
هاآرتص در گزارش خود نوشت: جامعه اطلاعاتي و نظامي اسرائيل از جمله روساي موساد، امان، شين بت و رئيس ستاد ارتش با هرگونه اقدام نظامي عليه ايران مخالف هستند، اما تصميم گيري نهايي نهايتاً بر عهده باراك و نتانياهو است.
پس از آن روزنامه گاردين در مقاله اي از آمادگي كامل رژيم صهيونيستي براي حمله به ايران خبر داد. خبر بعد اين بود كه رژيم صهيونيستي روز چهارشنبه گذشته يك مانور موشكي انجام داد و براي نخستين بار يك موشك 7000 كيلومتري آزمايش كرد. علاوه بر اين منابع رژيم صهيونيستي اعلام كردند هواپيماهاي ارتش اين رژيم در يك مانور نظامي روي آسمان ايتاليا شركت كرده اند كه هدف آن تمرين همزمان عمليات تهاجمي و شكاري دوربرد بوده است. جالب است كه ارتش هميشه محتاط و مخفي كار رژيم صهيونيستي به آساني به خبرنگاران اجازه داد كه از اين مانور فيلم و عكس تهيه كنند.
خبر بعد از لندن رسيد، سخنگوي وزارت خارجه انگليس در پاسخ به پرسش يكي از خبرنگاران كه نظر او را درباره اخبار آمادگي رژيم صهيونيستي براي حمله به ايران پرسيده بود، گفت: انگليس هيچ گزينه اي را براي متوقف كردن برنامه هسته اي ايران از روي ميز حذف نمي كند. درست در همين موقع منابع انگليسي خبري اعلام كردند كه وزارت دفاع اين كشور خود را براي كمك به عمليات مشترك رژيم صهيونيستي و آمريكا عليه برنامه هسته اي ايران آماده مي كند.
آخرين كد كه در واقع به معناي انتقال كل اين ماجرا به فضاي رسمي بود مربوط به شيمون پرز رئيس جمهور رژيم صهيونيستي است. پرز گفت كه احساس مي كند حمله به ايران نزديك است. بيان اين جمله از زبان عالي ترين مقام اجرايي رژيم صهيونيستي ظاهراً به اين دليل انجام شده است كه صهيونيست ها مي خواهند مطمئن شوند به واضح ترين شكل ممكن پيام خود را به مخاطب شان رسانده اند. منتها سوال اين است كه آن پيام چيست و مخاطب آن كيست؟
دلايل زير كه آنها با انبوهي از كدهاي متعلق به منابع غربي قابل مستندسازي است، نشان مي دهد حمله نظامي عليه ايران چه به صورت محدود و چه به صورت گسترده، عليه برنامه هسته اي ايران يا هر هدف ديگر، اكنون در دستور كار هيچ طرفي از جمله صهيونيست ها قرار ندارد و براي فهم فضاي تبليغاتي فعلي عليه ايران بايد از ظاهر موضوع فراتر رفت.
همه تحليلگران اطلاعاتي غرب اكنون بر اين عقيده هستند كه با وقوع هرگونه حمله نظامي خارجي دو اتفاق قطعاً در داخل ايران رخ خواهد داد. نخستين اتفاق اين است كه يك اجماع داخلي بسيار جدي عليه غرب به وجود خواهد آمد و مطالبه پاسخ به غرب تبديل به يك مطالبه مردمي خواهد شد و ثانياً پس از حمله ديگر نشاني از چيزي به نام جريان سبز يا اپوزيسيون نخواهد ماند و همه اين گروه ها در زماني بسيار كوتاه نابود مي شوند. اگر اين اصل را درست بگيريم كه هدف نهايي آمريكا از همه اقدامات عليه ايران حتي حمله نظامي نهايتاً اثرگذاري بر فضاي داخلي ايران و كليد زدن پروژه براندازي از داخل است (اصطلاحاً گفته مي شود آمريكا حتي از اقدام سخت هم هدف نرم دارد)، با حمله به ايران تمام سرمايه نرم خود در ايران را در زماني بسيار كوتاه خاكستر خواهد كرد.