ما با ولایت زنده ایم

اعترافات بي بي سي به بيداري اسلامي

غرب و رسانه هاي آن از آغاز بيداري اسلامي تلاش كردند تا با ترفندهاي تبليغاتي خود با مصادره خيزش هاي ملت هاي مسلمان، آن ها را حركت هايي سكولار تفسير كنند كه پيوندي با مذهب نداشته و در ضديت و مخالفت با غرب و تفكرات غربي شكل نگرفته اند.
اين در حالي بود كه نمادها و نشانه هاي فراواني براي اثبات اسلامي بودن حركت هاي ملت هاي مسلمان قابل مشاهده بود كه چشم هاي منحرف رسانه هاي غربي باوجود آنكه شاهد آنان بود؛ اما از اعتراف به آن ناتوان بود.
اما ماجراي اهانت آميز وبلاگ نويس ملحد مصري موجب شد كه برخي از رسانه هاي غربي ازجمله سايت رسمي بي بي سي فارسي ناخواسته بدون توجه به تاكتيك تبليغاتي خود، نسبت به خطر رشد اسلام گرايي در كشورهاي منطقه و از جمله مصر هشدار دهند. مرور بخشي از يادداشت نويسنده سايت بي بي سي در اين زمينه خواندني است. وي مي نويسد:
«واكنش به رشد بنيادگرايي اقدام «عليا ماجده المهدي» بازتاب سرخوردگي و يأسي است كه اين روزها بسياري از جوانان انقلابي مصر را فرا گرفته است. با قدرت گيري «شوراي نيروهاي مسلح» و آشكار شدن عملكرد و برنامه هاي آن، بسياري از فعالان انقلاب 25 ژانويه، خود را بازنده مي بينند و از «شكست انقلاب» سخن مي گويند.
با سقوط حسني مبارك، رهبر پيشين، هيچ يك از اهداف انقلاب مصر تحقق نيافته است. نابرابري هاي اقتصادي، نابساماني هاي اجتماعي و فشارهاي سياسي همچنان ادامه دارد.
نسل اينترنت، جوانان مجهز به فيس بوك و وبلاگ و توئيتر، نقشي مهم در انقلاب دموكراتيك مصر ايفا كردند؛ اما شاهد اين واقعيت تلخ هستند كه تلاش ها و فداكاري هاي آنها حاصلي درخور نداشته است.
فشار سانسور تا حدي كاهش يافته، اما به نظر مي رسد كه نيروهاي اسلامي هستند كه بيشتر از آن سود مي برند، تا روشنفكران و فعالان مدني. محافظه كاران به تعصب مذهبي دامن مي زنند. مجالس وعظ و خطابه در كانال هاي مذهبي رونق فراوان يافته است.
مراجع و شخصيت هاي ديني با صراحت و جسارت بي سابقه اي از اجراي «شريعت» سخن مي گويند. آنها از زنان مي خواهند كه «حجاب اسلامي» را رعايت كنند و به موازين اسلامي احترام بگذارند. جامعه در عرصه آزادي زنان و رفتارهاي جنسي به محافظه كاري بيشتري روي آورده است.
در شرايط «تعرض ايدئولوژيك اسلام گرايان» عليا و ساير جوانان انقلابي قصد دارند با روشنگري و فعاليت در فضاي مجازي در برابر اين فشارها پايداري كنند، هرچند امكان دارد تلاش آنها محافظه كاران را قوي تر و جري تر كند.
واقعيت اين است كه اسلام ركني بنيادي از هويت ملي مصر است. جامعه شرك و الحاد و بي ديني را نمي پذيرد و آن را با سخت ترين مجازات ها كيفر مي دهد. در مصر همه سازمان ها و حتي گروه هاي چپ گرا، خود را ملزم به احترام به عقايد ديني مي دانند.
طبق آمار و عكس هايي كه در رسانه هاي جمعي منتشر شده است، شمار زنان با روسري روزبه روز افزايش مي يابد. گرايش سكولار در جامعه مصر كه از اوايل قرن بيستم تا نيمه دهه 1970 پيوسته رو به رشد بود، هر روز كم رنگ تر مي شود...
حسني مبارك، در برابر غرب همواره فخر خود را مهار كردن اسلام گرايان قلمداد مي كرد. رژيم سكولار مصر، رهبران و فعالان «اخوان المسلمين» را به زندان مي افكند؛ اما گروه افراطي «سلفي»، تا وقتي به سياست كاري نداشت، از آزادي كامل برخوردار بود. اكنون اين بنيادگرايان هم در عرصه سياسي و هم در فضاي اجتماعي فعال شده اند. آنها دولت را به فساد و تبهكاري متهم كرده و گروه هاي اسلامي معتدل را «انحرافي» مي خوانند و به چيزي كمتر از «صدر اسلام» راضي نيستند!
كارشناسان بر نكته اي مهم انگشت مي گذارند: «با سقوط رژيم حسني مبارك گروه بزرگي از اسلام گرايان از عربستان سعودي به مصر برگشته اند. آنها تنها پول و ثروت با خود نمي آورند، بلكه عقايد افراطي سلفي و وهابي نيز رهاورد ديگر آنهاست كه بنيادهاي سكولار جامعه مصر را تهديد مي كند.»

منبع هفته نامه صبح صادق