امام علی علیه السلام در بخشی از نامه ۵۳ نهج البلاغه می فرمایند:

«از صلحى که دشمنت به آن دعوت مى‏کند و خشنودى خدا در آن است روى مگردان، زیرا صلح موجب آسایش لشگریان، و آسودگى خاطر آنها، و امنیت شهرهاى توست. ولى پس از صلح به کلى از دشمن حذر کن، چه بسا که دشمن براى غافلگیر کردن تن به صلح دهد. در این زمینه طریق احتیاط گیر، و به راه خوش گمانى قدم مگذار.»

پس از صلح به کلى از دشمن حذر کن