ما با ولایت زنده ایم

امام رضا امروز هم جامعه ما را رهبري مي كند

... در عرصه انديشه و فكر، مجموعه نوابغي كه رهبري جريان فكري بشر در طول تاريخ را در دست داشتند محدود به زمان حضورشان در عرصه زندگي انسان ها بوده است و فقط در مدت معين و مقطع خاصي كه خودشان حضور داشته اند، توانسته اند انسان ها را رهبري كنند، اما با گذشت عمر و پايان يافتن عرصه حضورشان در بين جوامع و ملل توان رهبري فكري و انديشه اي انسان ها را نداشته اند و نتوانسته اند رهبري خودشان را در همه ابعاد در دقايق زندگاني انسان ها از رهگذر فكر و انديشه اجرا كنند.
ممكن است، اصول فكري و فلسفي بعضي از نوابغ و انديشمندان و فلاسفه و دانشمندان حتي ساليان دراز پس از مرگ آنها مبناي انديشيدن انسان ها قرار گرفته باشد. با اين همه پس از زندگاني شان قدرت رهبري انسان ها را نداشته اند و در غيبت خود نمي توانستند انسان ها را رهبري كنند، فقط اصول فكري آنها در بين مردم متداول بوده و بعد هم به صورت محدود، عمر فرهنگي و انديشه اي آنان پايان پذيرفته و اين اصول مندرس شده و به مرحله بطلان رسيده است. (با اين توضيحات) ما دو نكته در عرصه نوابغ جهان مي بينيم؛ يكي اينكه با بقاي اصول فكري و شعاع انديشه اي خودشان پس از عرصه حضور، قدرت رهبري بشر را نداشته اند. دوم اين كه همان اصول فكري همه در يك عمر محدود و معين و مشخص ادامه داشته است، اما در عرصه زندگاني انسان، چهره هاي درخشاني كه تحت عنوان ائمه معصوم(عليهم السلام) در فضاي امت اسلام درخشيده اند اصول فكري آنها به طور نامحدود بر بشر حاكم است و در عرصه عدم حضور و غيبت، قدرت رهبري و امامت بشر را دارند.
در اذن دخول امام هشتم(ع) و همه ائمه اطهار(عليهم السلام) مي خوانيم: «اني وقفت علي باب من ابواب بيوت نبيك و ...» خدايا من به حرمت صاحب اين بقعه و بارگاه در زمان غيبتش مانند زمان حضورش اعتقاد دارم. مفهوم اين جمله چيست؟ حرمتي كه ما براي وجود مقدس امام هشتم(ع) در زمان حضورشان اعتقاد داشته ايم چه حرمتي است كه در زمان غيبت و عدم حضورشان هم به همان حرمت معتقديم. اين حرمت حرمت مقام امامت، رهبري است و معناي واقعي اين جمله اين است، كه امام رضا(ع) پس از دوازده و نيم قرن هنوز هم جامعه ما را رهبري مي كنند و همان نقش امامتي كه در زمان حضورشان براي مردم آن روز داشته اند، همان نقش امامت را امروز نيز دارند. ما در مقام مقارنه و مقايسه مقام عصمت و امامت با توده نوابغ و انديشمندان بشري به دو سه تفاوت مميزه برخورد مي كنيم كه بايد اين تفاوت هاي مميزه در عرصه زندگاني اجتماعي و انساني براي ما و جامعه ما ملموس شود.
تفاوت اول اينكه، اصول فكري نوابغ محدود به يك زمان است و هر چقدر انديشه بشر به مرحله تكامل و تعالي مي رسد آن اصول فكري رو به اندراس و كهنگي و در نهايت بطلان مي رود، اما اصول فكري ائمه اطهار(عليهم السلام) نه تنها زمان معين ندارد و محدود به يك زمان نيست، بلكه هرچه بر تعالي بشر افزوده مي شود و هر اندازه انديشه انسان در عرصه انسانيت رشد مي يابد آن اصول فكري بارزتر، گسترده تر و جالب تر در كانون انديشه ها جاي مي گيرد.
نكته دوم اين كه، در عين زنده بودن و رشد روزافزون اصول فكري، مقام عصمت و ولايت، قدرت رهبري و امامت امروز در همه عرصه هاي زندگي انسان ها را دارد. پس از دوازده و نيم قرن تا به الان، وجود مقدس امام هشتم(ع) در عرصه هاي سياسي پر پيچ و خم زندگي اجتماعي امروز بشر در عرصه هاي فرهنگي و هنري اجتماع با همه توسعه و گستردگي و آميختگي آن در جريان ارتباطات جهاني و همه ملل و اقوام در عرصه هاي اخلاقي، در زندگاني ماشيني كه با آن روزگار قابل شباهت و مقايسه نيست، امروز هم امام رضا(ع) در همه عرصه ها بشريت را رهبري و امامت مي كند. يعني از طريق جريان فكر و انديشه و عقيده و عاطفه بر همه اعمال و رفتار و كردارهاي مختلف انسان هاي امروز حاكم است، و براي آنها به عنوان الگوي جامع و كامل نقش راهنما دارد...
امروز ما هر حركتي را در عرصه ولايت و امامت بخواهيم بايد محصول رهبري ها و امامت هاي امامان ما و جريان ولايت ما در عرصه هاي مختلف سياسي، اخلاقي و فرهنگي جامعه امروز ما باشد كه اين رهبري و امامت را مردم ما امروز ملموس احساس كنند، در زندگاني خودشان ببينند. ما امروز نمي توانيم مراسم بزرگداشت امام هشتم(ع) را باساير برنامه ها و مراسم بزرگداشتي كه براي چهره هاي برجسته تاريخ انجام مي دهيم، مقايسه كنيم. آنها در گذشته، بزرگ بوده اند و در امروز ما نقشي ندارند، اما وجود مقدس امام رضا(ع) در امروز ما نقش دارند. شما اگر عرصه سياسي حيات امام رضا(ع) را تحليل كنيد دقيقاً الگوهايي به دست مي دهد كه در تمام زندگي پر پيچ و خم ما آن الگوها براي ما خط ساز و جهت آفرين است و ما مي توانيم با آن خط در زندگي مان حركت كنيم. در مرحله آموزه هاي اخلاقي نه تنها پندها و نصيحت ها و مواعظ ترغيب به عرصه زندگاني اخروي و معنوي است، بلكه در مرحله سازندگي و زندگاني اين جهان و حيات مادي و زندگي اخلاقي اجتماعي امروز با همه زرق و برق ها و همه پوشش ها و لعاب هاي زندگي ماشيني، از آموزه هاي اخلاقي و هدايت بخش امام هشتم(ع) راه هاي زيباسازي زندگي امروز را هم مي توانيم به دست آوريم و چه خوب است، سرمايه هاي فرهنگي اجرا شده در جهتي باشد، كه اين محصول و عايدي را داشته باشد...

منبع هفته نامه صبح صادق