تفاوت 11 سپتامبر 2001 با 11 سپتامبر 2011

تفاوت 11 سپتامبر 2001 با 11 سپتامبر 2011

 

20 شهريور 1380 معادل با 11 سپتامبر 2001 انتشار خبر فرو ريختن ساختمان سازمان تجارت جهاني (برج هاي دوقلو) در نيويورك و حمله به ساختمان پنتاگون در واشنگتن، توجه جهاني را به خود معطوف ساخت. اين توجه نه به دليل ماهيت اين حوادث بلكه به دليل واكنش هاي سران كاخ سفيد و سپس اروپا به آن بود كه نتيجه آن به راه انداختن جنگ هاي سراسري همچون جنگ افغانستان و سپس جنگ عراق است.
اقدامات و مواضع دولتمردان غربي از همان ابتدا نشان داد كه اين حادثه بيش از آنكه جنبه واقعي داشته باشد ايجاد يك تراژدي خودساخته بوده كه هدف از آن اجراي اهداف سلطه طلبانه و حذف مخالفان غرب در عرصه جهاني بوده است. در آن زمان غرب تلاش كرد با تبليغات رسانه اي اين حادثه در ابعاد دلخواه آنها برجسته شده و تمام محافل رسانه اي و سياسي به آن بپردازند.
اكنون 10 سال از آن زمان مي گذرد و باراك اوباما نزديك به سه سال است كه جانشين جرج بوش رئيس جمهور آمريكا و طراح حادثه 11 سپتامبر شده است. مواضع اوباما نشان داده كه دولتمردان آمريكا به پايان يافتن تاريخ مصرف حادثه 11 سپتامبر و ادعاي مبارزه با تروريسم براي تجاوزگري، رسيده و بايد ابداعات جديدي را در دستور كار قرار دهند. مثلاً امنيت سراسري را جايگزين واژه مبارزه با تروريسم كنند و يا به جاي القاعده و طالبان بگويند مقابله با بنيادگرايي و يا با شخصيت سازي هاي جديد از ظهور بن لادن هاي جديد سخن بگويند و فضاي امنيتي حاكم بر كشورشان را با اين ادعاها توجيه كنند.
هر چند كه 11 سپتامبر برگرفته از انديشه سلطه گرايانه سران آمريكا بوده، اما كارنامه اين كشور در مقطع كنوني نشان مي دهد كه واشنگتن از جمله شخص اوباما با 11 سپتامبر ي جديد مواجه اند. البته 11 سپتامبر ي كه بر خلاف سال 2001 جاده صاف كن واشنگتن در صحنه جهاني نبوده بلكه واقعاً اين كشور را در مسير زوال قرار مي دهد.
11 سپتامبر هاي مرگبار
هر چند در سال 2001 آمريكا تلاش كرد تا حادثه 11 سپتامبر را برجسته سازد، اما اكنون در سال 2011 با 11 سپتامبري مواجه است كه براي سرپوش نهادن بر آنها به هر دري مي زند.
بحران اقتصادي حاكم شده بر آمريكا كه نمود آن را در حضور 46 ميليون نيازمند به كمك هاي دولت، بي كاري تقريباً 10 درصدي، كسري بودجه 3/14 ميليارد دلاري آمريكا و... مي توان مشاهده كرد به 11 سپتامبري مبدل شده كه مي رود تا سراسر اين كشور را در خود غرق سازد. رتبه اقتصادي آمريكا اكنون از AAAبه +AA تنزل كرده كه در يك قرن اخير بي سابقه بوده است. اين بحران چنان بوده كه 70 درصد مردم آمريكا از اوباما ابراز نارضايتي كرده و نظر سنجي ها از شكست احتمالي وي در انتخابات 2012 حكايت دارد.
بيداري اسلامي در خاورميانه و شمال آفريقا با محوريت سرنگوني دوستان دست نشانده آمريكا نظير بن علي در تونس، مبارك در مصر، صالح در يمن و قذافي در ليبي و نيز ايجاد موج يكپارچه حمايت از فلسطين و مقابله با صهيونيسم، 11 سپتامبر ديگري بوده كه لرزه بر پيكره واشنگتن انداخته است.
ناتواني در به پايان رساندن جنگ افغانستان و عدم تحقق طرح حضور بلند مدت در عراق پس از سال 2011نيز 11 سپتامبر ديگري در برابر كاخ سفيد است.
11سپتامبر ديگر آمريكا را در تزلزل جايگاه جهاني آن مي توان جست وجو كرد. آمريكا چنان منزوي شده كه براي جلوگيري از تحريك ملت ها در جنگ ليبي امور را به ناتو و در تحولات خاورميانه به شوراي همكاري خليج فارس واگذار و خود در حاشيه قرار گرفت.
هر چند كه 11 سپتامبر 2001 نمايشي واهي از لطمه ديدن اقتصادي و سياسي آمريكا بود اما اكنون هر كدام از تحولات ذكر شده آمريكا را در گردابي از چالش هاي سياسي و اقتصادي فرو برده كه از هركدام مي توان به عنوان يك 11 سپتامبر واقعي ياد كرد.
پنهان سازي 11 سپتامبر جديد
چنانكه ذكر شد آمريكا به دنبال سرپوش نهادن بر 11 سپتامبر 2011 است چرا كه افشاي ابعاد آن خسارات سنگيني را به هژموني آمريكايي و حتي داخل اين كشور وارد مي سازد. ايجاد فضاي امنيتي جديد با ادعاي انتقام گيري هواداران بن لادن سركرده گروه تروريستي القاعده كه در 12 ارديبهشت اوباما ادعاي كشتن آن به دست نيروهاي آمريكايي را مطرح كرد، دشمن سازي هاي جديد نظير ادعاهايي كه درباره حمله سايبري و يا تهديدات نظامي ايران، چين و روسيه به آمريكا صورت مي گيرد، ايجاد جنگ جديدي نظير جنگ ليبي و... از جمله اين اقدامات است.
روند تحولات نشان مي دهد كه واشنگتن امروز بر خلاف 2001در گرداب 11 سپتامبر ي قرار گرفته كه سران اين كشور براي پنهان سازي آن به هر ابزاري متوسل مي شوند و شايد اين بزرگترين تفاوت اين دو مقطع زماني باشد. زماني آمريكا با برجسته سازي حادثه 11 سپتامبر به دنبال تأمين منافع بوده و امروز با پنهان سازي تحولاتي كه واقعاً مي تواند اركان نظام آمريكا را به لرزه در آورد، اين سناريو را پيگيري مي كند هر چند كه بيداري جهان و عمق چالش هاي آمريكا مانع اجراي كامل اين سناريو مي شود، چنانكه پس از 10 سال همچنان در قبولاندن تروريستي بودن حادثه 11 سپتامبر ناكام بوده و جهان را دست پرورده سران آمريكا مي داند.

منبع هفته نامه صبح صادق

به مناسبت قيام 17 شهريور استقلال، آزادي جمهوري اسلامي

جمعه سیاه(قیام 17 شهریور)

 

به مناسبت قيام 17 شهريور استقلال، آزادي جمهوري اسلامي


سرآغاز حرکت 17 شهريور
برگزاري راهپيمايي بزرگ در روز عيد سعيد فطر سال 1357، سرآغاز حرکت خونين 17 شهريور همان سال به شمار مي رود. در اين روز که مصادف با سيزدهم شهريور بود، مردم در شهرهاي خمين، تهران، قم، کرج، ايلام و چند شهر ديگر، پس از برگزاري نماز عيد، به حرکت درآمدند و شعارهاي ديني و کوبنده بر ضد رژيم سر دادند. امام خميني (ره) به مناسبت عيد سعيد فطر اعلاميه اي منتشر کرد و در آن خطاب به ملت ايران فرمود:
«مردم مسلمان ايران به دنبال برگزاري نماز عيد، دست به عبادت ارزنده ديگري زدند که آن فريادهاي کوبنده عليه دستگاه جبار و چپاولگر، براي به پا داشتن حکومت عدل الهي است که کوشش در اين راه، از اعظم عبادات است و فدايي دادن در راه آن سيره انبياي عظام خصوصا نبي اکرم اسلام و وصي بزرگ او اميرمومنان است. ملت عظيم الشان ايران! نهضت خود را ادامه داده و هرگز سستي به خود راه ندهيد که نمي دهيد. مطمئن باشيد به اميد خدا، پيروزي و سرافرازي نزديک است.»
جمعه خونين
در صبح جمعه، 17 شهريور سال 1357، مردم تهران پس از اداي فريضه صبح، براي چهارمين روز متوالي از خانه ها بيرون آمده و سيل آسا روي به خيابانها آوردند. مرکز تجمع آنان ميدان ژاله (ميدان شهداي کنوني) بود. همين که مردم به خيابانها رسيدند، ناگهان با ديدن تانک ها و زره پوش هاي نظامي و ماموران مسلسل به دست حکومت، غافلگير شدند، ولي بدون اعتنا به سربازان، به حرکت خود ادامه دادند. از خيابانهاي اطراف، سيل انبوه جمعيت با سردادن شعارهاي انقلابي، به سمت ميدان ژاله در حرکت بود. ماموران مسلح پس از چند بار اخطار، از زمين و هوا جمعيت را ناجوانمردانه، هدف رگبار مسلسل قرار دادند.
در اين روز، جوانان بسياري جان خويش را از دست دادند و به خاطر به ثمر رسيدن نهال انقلاب اسلامي، به قربانگاه عشق و شهادت شتافتند. رژيم در حال فروپاشي، تعداد کل شهيدان 17 شهريور را 58 نفر و مجروحان اين فاجعه را 205 نفر اعلام داشت و تجمع گسترده و عظيم مردم تهران را نقشه خارجي اعلام کرد. شمار دقيق قربانيان مظلوم حادثه 17 شهريور در ميدان شهدا هيچ گاه مشخص نگرديد، ولي به يقين، اين رقم از چهار هزار تن افزونتر بود و يکي از بزرگترين فجايع تاريخ انقلاب به شمار مي رود.
نماز عشق
در آن روز، هزاران لاله در ميدان ژاله روييد و جوانان پاکدل و پاک سيرت، راه شرافت و شهادت را برگزيدند و تيرهاي بلاو گلوله هاي ظلمت را به جان و دل خريدند. آن روز، ميدان ژاله، کربلاي ايران بود و هزاران نمازگزار، نماز عشق را با خون وضو کردند و تا ملکوت پر گشودند.
نام شهيدان 17 شهريور، تا هميشه تاريخ، سرخ و يادشان همواره سبز است. پيشاني تاريخ، از نام بلند آنان مي درخشد؛ مرداني که براي برپا نگه داشتن آرمانهاي خويش و براي برافراشتن پرچم رهايي و آزادگي، همه توان خود را در طبق اخلاص نهادند و با مال و جان خود، در اين راه به جهاد برخاستند و با سلاح ايمان، به جنگ استبداد پهلوي شتافتند.
آن روز هم مثل هميشه، «حق»، خود را در مقابل «باطل» مي ديد؛ باطلي که جز به کشتن نمي انديشيد و حقي که جز به کشته شدن و شهادت! انگار درهاي آسمان باز شده و عطر بهشت، از سمت آسمان مي وزيد... !
سلام به روح پاک شهداي انقلاب اسلامي؛ شهداي سرافراز 17 شهريور سال 57!
روحشان شاد و راهشان پر نور باد!

قیام17شهریور و کشتار جمعی از مردم بی دفاع توسط رژیم ستمشاهی در میدان ژاله تهران (جمعه خونین 1357ش)

... و ذَكِّرْهُم بِأيَّامِ اللَّهِ ...
... و روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن ... (سوره مبارک ابراهيم، آيه ۵)

١٧ شهريور از ايام الله است؛ روزي كه شهدا سند «استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي» را با خون خويش امضا كردند و با خروش سرخ تكبير، كاخ سياه استكبار را سرنگون ساختند. در این روز، مرزهاي بيگانگي و جدايي در هم شكست و مردم يكپارچه به پا خاستند و به رهبري امام بت شكن، در زير لواي توحيد گرد آمدند و عاشقانه راه حسيني را برگزيدند.

عيد سعيد فطر، سرآغاز حركت ١٧ شهريور

برگزاري راهپيمايي بزرگ در روز عيد سعيد فطر سال ١٣۵۷، سرآغاز حركت خونين ١٧ شهريور همان سال به شمار مي رود. در اين روز كه مصادف با سيزدهم شهريور بود، مردم در شهرهاي خمين، تهران، قم، كرج، ايلام و چند شهر ديگر، پس از برگزاري نماز عيد، به حركت درآمدند و شعارهاي ديني و كوبنده بر ضد رژيم سردادند. امام خميني (ره) به مناسبت عيد سعيد فطر اعلاميه اي منتشر كرد و در آن خطاب به ملت ايران فرمود:

«مردم مسلمان ايران به دنبال برگزاري نماز عيد، دست به عبادت ارزنده ديگري زدند كه آن فريادهاي كوبنده عليه دستگاه جبار و چپاولگر، براي به پا داشتن حكومت عدل الهي است كه كوشش در اين راه، از اعظم عبادات است و فدايي دادن در راه آن سيره انبياي عظام خصوصا نبي اكرم اسلام و وصي بزرگ او اميرمومنان است. ملت عظيم الشان ايران! نهضت خود را ادامه داده و هرگز سستي به خود راه ندهيد كه نمي دهيد. مطمئن باشيد به اميد خدا، پيروزي و سرافرازي نزديك است.»



جمعه خونين

در صبح جمعه، ١٧ شهريور سال ١٣۵۷، مردم تهران پس از اداي فريضة صبح، براي چهارمين روز متوالي از خانه ها بيرون آمده و سيل آسا روي به خيابانها آوردند. مركز تجمع آنان ميدان ژاله (ميدان شهداي كنوني) بود. همين كه مردم به خيابانها رسيدند، ناگهان با ديدن تانك ها و زره پوش هاي نظامي و مأموران مسلسل به دست حكومت، غافلگير شدند، ولي بدون اعتنا به سربازان، به حركت خود ادامه دادند. از خيابانهاي اطراف، سيل انبوه جمعيت با سردادن شعارهاي انقلابي، به سمت ميدان ژاله در حركت بود. مأموران مسلح پس از چند بار اخطار، از زمين و هوا جمعيت را ناجوان مردانه، هدف رگبار مسلسل قرار دادند. در اين روز،‌ جوانان بسياري جان خويش را از دست دادند و به خاطر به ثمر رسيدن نهال انقلاب اسلامي، به قربانگاه عشق و شهادت شتافتند. رژيم در حال فروپاشي، تعداد كل شهيدان ١٧ شهريور را ۵٨ نفر و مجروحان اين فاجعه را ۲٠۵ نفر اعلام داشت و تجمع گسترده و عظيم مردم تهران را نقشه خارجي اعلام كرد. شمار دقيق قربانيان مظلوم حادثه ١٧ شهريور در ميدان شهدا هيچگاه مشخص نگرديد، ولي به يقين، اين رقم از چهار هزار تن افزون تر بود و يكي از بزرگ ترين فجايع تاريخ انقلاب به شمار مي رود.



پيام رهبر کبیر انقلاب (ره)

حضرت امام خميني (ره)، در ١٨ شهريور سال ١٣۵۷، با ارسال پيامي به ملت شريف و شجاع ايران، ضمن ابراز هم دردي با ملت، كشتار وحشيانه رژيم شاه را محكوم و دولت آشتي ملي را، دولتي تحميلي و غيرقانوني اعلام كردند. ايشان فرمودند:

«... چهره ايران امروز گلگون است و دلاوري و نشاط در تمام اماكن به چشم مي خورد. آري اين چنين است راه اميرالمومنين علي (ع) و سرور شهيدان امام حسين (ع) ... اي كاش خميني در ميان شما بود و در كنار شما در جبهه دفاع براي خداي تعالي كشته مي شد... نباید علما و روشنفكران ملت در زير چكمه دژخيمان خرد شوند تا مبادا كسي خيال آزادي به خود راه دهد. شما اي ملت محترم ايران كه تصميم گرفته ايد خود را از شر رژيم شاه خلاص گردانيد،‌ در رفراندمي كه در سوم و چهارم شوال در برابر ناظران سراسر جهان انجام داديد،‌ به دنيا نشان داديد كه رژيم شاه جايي براي خود در ايران ندارد... ١٧ شهريور مكرر عاشورا و ميدان شهدا مكرر كربلا و شهداي ما مكرر شهداي كربلا و مخالفان ما مكرر يزيد و وابستگان او هستند».



نماز عشق

آن روز ميدان ژاله، مصلاي عشق شد و جمعه، رنگ خون به خود گرفت. در آن روز،‌ هزاران لاله در ميدان ژاله روييد و جوانان پاك دل و پاك سيرت راه شرافت و شهادت را برگزيدند و تيرهاي بلا و گلوله هاي ظلمت را به جان و دل خريدند. آن روز،‌ ميدان ژاله كربلاي ايران بود و هزاران نمازگزار، نماز عشق را با خون وضو كردند و تا ملكوت پر گشودند. نام شهيدان ١۷شهريور،‌ تا هميشه تاريخ، سرخ و يادشان همواره سبز است. پيشاني تاريخ، از نام بلند آنان مي درخشد؛ مرداني كه براي برپا نگه داشتن آرمانهاي خويش و براي برافراشتن پرچم رهايي و آزادگي، همه توان خود را در طَبَق اخلاص نهادند و با مال و جان خود، در اين راه به جهاد برخاستند و با سلاح ايمان، به جنگ استبداد پهلوي شتافتند.

شهيد، يعني: راز ماندگاري انسان در دل تاريخ! رازي که تقدير ازلي انسان هاي آزاده است؛ انسان هايي که جز ذات مقدس خداوند (جل جلاله)، به کسي، قدرتي و مقامي نمي انديشند و از آنچه دارند، به خواست خدا، دل مي برُند. و شهادت، يعني:


گذشتن از خاک و پيوستن به افلاک! گذشتن از رود و پيوستن به دريا! جاري شدن در دقايق ناب «جاودانگي»....

آن روز، «ميدان ژاله»، در انتظار عروج کساني بود که در روز ازل، «قالوا بلي» گفته بودند؛ کساني که آزادي و آزادگي را زندان و شکنجه و شهادت را به خفت زندگي با طاغوتيان، ترجيح مي دادند و از دقايق ناب عاشورايي شدن، با آغوش باز استقبال مي کردند.

آن روز هم مثل هميشه، «حق»، خود را در مقابل «باطل» مي ديد؛ باطلي که جز به کشتن نمي انديشيد و حقي که جز به کشته شدن و شهادت! انگار درهاي آسمان باز شده و عطر بهشت، از سمت آسمان مي وزيد! پلکان هايي آکنده از نور، در ميدان ژاله گذاشته شده بود و تن هاي سرخ گداخته از گلوله ها، در آغوش پرندين فرشتگان، آرام مي گرفتند.

گويي ميدان، در ازدحام «تصاوير» گم شده است؛ تصوير دستي که داغ بر پيشاني تاريخ مي گذاشت! تصوير پايي که برهنه، رد خود را تا ابديت جاري مي کرد! تصوير گلوله اي که صداي زمان را با تکثير خرده شيشه ها، در هم مي آميخت! تصوير چکمه هايي که با رد پاي خونين، فرياد آزادي را در کوچه هاي بن بست، خاموش کرد! تصوير لحظه هايي که با بوي باروت و اشک شهادت عجين شده بود!

سلام به روح پاک شهداي انقلاب اسلامي؛ شهداي سرافراز ١۷ شهريور سال ۵۷ و شهداي پر افتخار کربلاي ايران! روحشان شاد و راهشان پر نور باد.